"Dokument książęcy w warunkach rozbicia dzielnicowego w Polsce jako dokument zwierzchniej władzy państwowej odgrywał rolę najważniejszą. Dlatego też od jego analizy zależy rozwiązanie tak istotnych dla dyplomatyki problemów, jak początki dokumentu polskiego i jego stanowisko prawne oraz organizacja i rozwój kancelarii monarszej. Nic więc dziwnego, że przede wszystkim ten właśnie dokument stał się przedmiotem badań historyków polskich; nieporównywalnie zaś mniejsze zainteresowanie wzbudził dokument innych wystawców. W ramach dyplomatyki książęcej uprzywilejowaną pozycję zajmuje problematyka wielkopolska [...]. Badania nad dyplomatyką innych dzielnic (poza jeszcze Kujawami) prowadzone są mniej systematycznie [...]. Wydaje się więc rzeczą słuszną podjęcie studiów nad trzynastowieczną dyplomatyką małopolską w ogóle, a w ramach niej wybór tematyki związanej z dokumentem kościelnym, a więc dziedziną najbardziej zaniedbaną w dyplomatyce polskiej. Celem niniejszej pracy jest ustalenie początków zorganizowanej kancelarii biskupiej w Krakowie. Przy zupełnym prawie braku bezpośrednich wiadomości dotyczących personelu kancelaryjnego, cel ów mógł być osiagnięty tylko poprzez szczegółową analizę zachowanego materiału dyplomatycznego. Ponieważ z kolei kancelarie kościelne to początkowo kancelarie odbiorców, dlatego też badaniem został objęty cały materiał dyplomatyczny katedry krakowskiej, a więc nie tylko dokumenty wystawione przez biskupów, kapitułę i kanoników, ale i dokumenty wystawione na rzecz biskupstwa i kapituły, z pominięciem oczywiście tych, o których z góry wiadomo, że w niczym nie mogą wpłynąć na końcowe rezultaty pracy, a więc bulli papieskich oraz dwóch listów: Gerwazego opata prémontrée do biskupa Iwona z r. 1218 oraz Przemyśla Ottokara do biskupa Prandoty z r. 1255. Zakres chronologiczny pracy został podyktowany przez materiał dyplomatyczny opracowywany pod kątem powstania kancelarii, a wyznaczony przez dokumenty biskupie, które stanowią podstawowy trzon niniejszego studium; obejmuje on lata 1192-1292. Obie daty mają znaczenie czysto formalne: początkową wyznaczył najwcześniejszy znany dokument biskupa Pełki, którego pontyfikat przypada na lata 1186-1207, a końcową ostatni chronologicznie dokument biskupa Pawła, którego pontyfikat zamyka się w kolei w latach 1266-1292 [ze Wstępu]".